Wszystek

Ciąg dalszy

to nieprawda żez upływem związku zanikaocieranie ciał owszemcoraz rzadziej dochodzido ocierania wewnętrznegouprawianego tradycyjniew pościeliczasem w trawie tym częściej jednakocieramy się o siebiezewnętrznie plecamikolanamiramionami gdy tak się mijamyw pokojachkorytarzach co się powoli zwężają co zarastają jak arterie

Od zawsze

mam go już tak długomówijuż nie pamiętamjak to było bez niego wiadomopodwozie przerdzewiałepiątka nie wchodziw ogóle nie ciągniejak kiedyś ale da się pojechaćdo sklepudo lekarza no i ile by za niego można dostaćśmiechu wartewięc niejednak nie sprzedam jak już nic nie będę widziałto sobie przynajmniej pójdęposiedzę za kółkiem teraz przepraszamznowu muszęrozumiesz prostata wysyła zawstydzony uśmiechi znika za zakrętem przedpokojugłośno szurająckołami

Za późno

z upływem czasu

stawał się

coraz mniejszy i chudszy

coraz bledszy

więc jak to się stało

że przy kolejnych odwiedzinach

nie zauważaliśmy

plam na podłodze

nie czuliśmy

wilgoci na dywanie

gdzieś przecież

musiał upływać

ten czas

może wtedy

można jeszcze było

coś z tym zrobić

dać mu jakiś bandaż

albo opaskę

zatrzymać czas

Dlaczego

a przecież mógłbyjuż tak zostać na zawsze
krzątać się powoliczasem zamieść ganek
dużo spaćotulony kotami
czy naprawdękomuś by to przeszkadzało

Bez zobowiązań

chwilę to trwało

ale w końcu pogodził się

ze śmiercią żony

teraz kiedy ona do niego dzwoni

nie odmawia rozmowy

takie zwykłe gadu-gadu

jak leci co słychać

najczęściej o chorobach

wiadomo taki wiek

drażliwych tematów

na razie unikają

wie co o niej mówią

że nikomu nie przepuści

nieważne chłop czy baba

każdego w końcu

zaciągnie do łóżka

ale on w to nie wierzy

wręcz ujmuje go

jej powściągliwość

więc jeśli w końcu

zaproponuje spotkanie

pewnie się zgodzi

tak tylko na kawę

najwyżej na godzinkę

może może na sam koniec

odważy się zapytać

dlaczego

W tunelu

nagle

przy drzwiach wagonu

stoi malutki staruszek

nie wiem ile stacji

już tak jedzie

patrząc się na mnie

w jednej chwili

mam znowu trzynaście lat

i rozpalone uszy

zrywam się

żeby ustąpić miejsca

a wtedy

reszta moich włosów

siwieje już na amen

dziękuję

uśmiecha się staruszek

ale to twoje miejsce

w kolejce

już do stacji końcowej

Przed prawem

tak ta brama

była tylko dla ciebie

strażnik już ją przymknął

teraz przekręca klucz

w ostatnim spazmie

wbij skostniałe palce

w martwe drewno

drap skrob

do dna

do krwi

pozostaw ślad

Pisać

biała kartka woła

o czerwony atrament

szybko natychmiast

przejechać stalówką

po żyłach

po tętnicach

szybko szybko

to sprawa życia i śmierci

Runner's high

to o to w tym chodzi

żebyś poczuł

od środka

jak bije twoje serce

pracowicie wybija

obol pod język

Wyczerpanie

czerpiesz z życia pełnymi garściami tylko

żeby poczuć jak przecieka przez

palce zaciskasz dłonie

w pięści do bólu

do krwi

i tak odnajdzie

szczeliny wydrąży

korytarze i tak będzie się sączyć

przeciekać jak piasek z pękniętej

klepsydry

Anatta

jaźń obierać jak cebulę liść po liściuaż do dwóch ostatnichsklejonych ze sobąw pustejobietnicyśrodka jaźń obierać jak cebulęnie płakać

Noc

jaźń nie istniejewolna wola to złudzenie
mózg podejmuje decyzjekilka sekundzanim się o nich dowiemy
świadomość jest po tożeby uzasadnićto co i tak się stanie
żeby dla innychrównie bezradnychświadomości
stworzyć przekonującąlogicznąnarrację
więc opowiadaj opowiadajszecherezado
póki my żyjemy

Napad optymizmu

głos pojawił sięnagle nie wiadomoskąd
może przywlókł sięza mną z zapomnianegosnu
teraz nie przestajenie pozwala spać
ciesz się i raduj jesteś bezpieczny nic ci nie grozi
przecież nie umrzekto nigdy nie żył
nie rozpadnie siękto nigdy nie był cały

401

we śnie próbujęzalogować siędo życia
nazwę użytkownikaprzypominam sobie z trudem
hasło w ostatniej chwilidopiero za trzecim razem
ale udowodnienieże jestem człowiekiemokazuje się być ponadmoje ludzkie siły

Ciało i krew

uciekają z klatki onpada na chodniku przy samejścianie więc z naszego okna nicnie widać ale kiedy go potem niosą do karetkijest przytomnyczyli dziewczynie udało się w poręzatamować rozdarte nadgarstki sąsiada zabierająjego żona czyści schody i ściany kałużę krwi na chodnikukaże umyć właściciel sklepu w kościele naprzeciwkozaczynają się komunie msze są długieludzie wyjdągłodni i spragnieni jeszcze by się przestraszylii poszli gdzie indziej

Mucha na szybie

okno jest uchylonewystarczy podleciećdwadzieścia centymetrów do góry ile to w twojej skali?dwieście metrów? musiałabyś tylko na chwilęna czas potrzebny żeby oblecieć ramę ile to w twojej skali?pięć minut? stracić z oczuobietnicę światła więc nigdy tego nie zrobiszbędziesz się tu szamotaćaż padniesz z wyczerpaniaalbo mój nastrójstanie się mniej refleksyjny na razie razem z tobą patrzęna skąpane w zieleni słońcena dzieci na huśtawce mucho towarzyszko niedolija wiem dobrze co to znaczywalić głową w szybęza którą dzieci śmieją się i płacząza którą kolor i światło pomódlmy się razemniech na tym świeciekażda ręka z gazetąbędzie pewna i szybka szybsza od swojego cienia

***

wyglądam przez okno

które czarne gałęzie

pocięły na małe kawałki

szyba trzyma się w miejscu

już tylko siłą mojej woli

bo kto mnie obroni

no kto mnie obroni

przed blokiem który drzemie naprzeciwko

nie dajcie się zwieść to nie jest bezruch

on pod śniegiem oddycha ale

za wolno by to zauważyć

jak rozbłysną we mnie wszystkie oczy

nie będzie ratunku

Ciuciubabka

kręcę się wiruję

szybko coraz szybciej

z trudem łapiąc

oddech równowagę

popychają mnie

uderzają rozpędzają

twarde kościste dłonie

to ja Bóg

Szatan

Prawda

Piękno

Szczęście

łap mnie

goń

jak to dobrze

że kiedy tylko zechcę

mogę się zatrzymać

ściągnąć z oczu

tę niepoważną chustkę

i już wtedy wszystko

będzie jasne

zupełnie

Erotyk ostateczny

jestem powalonym drzewem w nadziei że umarłemspałem długozbyt długo nagle onasiedzi na mnie okrakiemtwardymi udami tnie moje lędźwiekością łonową miażdży podbrzuszepłonącym oddechemstapia pożądanie i strachw gorący ołów ale moje ręcebezwładne gałęzienie uniosą się ku jej ostrym piersiom oczy uszy nos ustawypełnia zaschnięta żywica nie dla mniejej ciemna twarzostry głosgorzki zapach nie zdołam wykrzyknąćjej groźnego imienia kochanko mojagwałcicielkobogini Prawdy niech twój paznokiećcieńszy niż żyletkarozdzieli sklejone powiekijednym ruchemszybkim jak pociąg samobójcy aż zafaluje białko w oczachmuśnięty nożem worek z mlekiem aż zawirują w popłochuźrenice wiem wiemtylko milimetrdzieli światło od ciemności boję sięjestem gotowy

Page updated

Google Sites

Report abuse