Bawimy się!

Droga

tato zobacz zobaczjakie śmieszne miejscesobie wybrał ten piesekżeby spaćprzy samej drodze głuptasekprzecież ktoś go może przejechać musimy się cofnąći go obudzićmusimy i jak tu jej teraz wytłumaczyćże na tej drodze zawrócićsię nie da

Park linowy

tylko spokojnie przepnij się ostrożnieprzytrzymam trochę belkęnie będzie się tak kołysać nie bój się nie spadnieszstopy mogą się zsunąćale wtedy po prostuzawiśniesz w powietrzui będziesz się huśtał nic ci się nie stanie tylko pamiętajzawsze odpinajtylko jedną linęnigdy obie na raz jedna linamusi pozostać przypięta tak jeśli zawszebędziesz miał przy sobiekawałek liny nie grozi ciprawdziwaotchłań

Tears in heaven

odpaliłem silnikwłączyło się radio już miałem ruszać aleobejrzałem się jeszcze żebysprawdzić czyjest dobrze zapięty ale ładna muzikapowiedział

Pomyłka

tato gdzie jesteśnie ma mnie tato gdzie jesteśnie ma mnie tato gdzie jesteśnie przestaje wołać choć przecież nie mażadnego z nasa świadomość to blady dymnad pożarem neuronów czasem poszczypie w oczynic więcej tato tu jesteś!cały roześmianywpada do pokoju przekonanyże mnie przyłapałna gorącym uczynkuistnienia

Zabawa w chowanego

już dobrzejuż nie płaczjuż zrozumieliśmy reguły
w pierwszej rundziechowa się Zosia
rodzice nie widzą Zosiszukają długobardzo długo
aż sama wyjdzieroześmianazza krzesłazza szafkispod stołu
w rundzie drugiejrodzice chowają się na pełnym widoku
Zosia znajduje rodzicówod razuwszyscy się śmieją
żadnego więcej znikaniaw innym pokojuw ciemnej łaziencew szafie
tak jakbyś przeczuwałaże jeszcze ci się zdążymytak naprawdętak na amen
pochować

Zabawa z synem

ty czekasz aż się zgodzęwłączyć ci bajkę ja czekam aż włączenie ci bajkiprzestanie być zbrodniąstanie się występkiem zgodnie z niewypowiedzianą umowąnie wspominamy o tym zbyt często autka robią brum brum brum mercedes w mojej dłonibardzo się staraale i tak rzęzi jak stary trabant rzucasz przelotne spojrzenie na szczęście te które ty trzymaszpotrafią zająć się sobąw dramatycznym pościgu i-o i-o i-o! potem przez chwilę milczymyzaczynamy budować wieżę z klocków stawiamy klocki na przemiannie protestujeszkiedy wyrównuję twoje i naglejest wyższa od nas obui nawet nie drżytak bardzo

Wybór Zofii

1.co bym zrobiłgdybym mógł uratowaćjedno z was? pytanie spadło gromempomalowało cały światna trupioblado ale przestraszyłem się tylko tegojak natychmiastowyjak oczywistybył wybór Zofii tak jakbyś ty nie był w pełniczłowiekiem jej pięcioletnia twarzbyła już niejasnymodbiciem przyszłości twoja dwuletniapozwalała najwyżej na zgadywanie mogłeś jeszcze zmienićkolor oczu włosów uśmiechu spróbuj to zrozumieć z pożaru będziesz ratowałrozpoczęty rękopisnie brulion z luźnymi notatkami zrobisz krok w bokżeby nie nadepnąć pączkującego kwiatkanagiej łodyżki nie zauważysz ale co tu dużo tłumaczyćnajprostsze jest wytłumaczenie ewolucyjnebezlitośnie logiczne pięć lat inwestycjito więcej niż dwa im dziecko starszetym większe ma szanse na przeżycie więc widzisz żenie ma się czemu dziwić
2.mózg porcja sklejonego makaronuuformowanego w półkulęprzez miskę w której leżał ale popatrz bliżeja zobaczysz plątaninędżdżownic glist gąsienicjadowitych węży
3.kiedy teraz tak leżymyi czekam aż zaśniesz nagła myślona jest poważniejszalepiej poradziłaby sobieze śmiercią szybko wypluwam tę myśl na dłońi dokładnie zgniatam nie potrzebujędurnych symetrii nie potrzebuję słówwięc nie będę się tłumaczyłprzepraszał zamiast tego posłucham jeszczetwojego spokojnego oddechu który budzi motylei usypia węże

Czarodziej

mam cztery lata

jestem czarodziejem

dajcie mi coś

zepsuty długopis

kawałek gąbki

pękniętą mydelniczkę

albo nic

a będzie auto

samolot

piesek

albo auto

dajcie podłogę

albo dywan

a będzie pustynia

morze

albo las

dajcie mi

damy ci teraz

niech będzie kiedyś

damy ci chwilę

niech będzie zawsze

damy ci śmierć

niech będzie sen

zamknij nas wszystkich

jak tu jesteśmy

w szklanej kuli

tej starej piłki

na zawsze już

Page updated

Google Sites

Report abuse